Wauw, dat was gaaf, een toernooi rijden in Thialf. Zoals het vorig jaar gaaf was om überhaupt op het Heerenveense ijs te staan, was het nu gaaf om geconcentreerd aan de start te staan en weg te knallen bij het horen van een piepje (mja, want een echt startpistool met patronen gebruiken is veel te duur :P)

Als je op zulk goed ijs staat, dan moet dat ook in de tijden te zien zijn, en inderdaad, met wat aanloopprobleempjes op de 500 kreeg ik het voor mekaar om de drie overige afstanden goed te verbeteren.

Afstand	PR	Skeuveltoernooi	WR
500m	0:58.73	1:00.20	0:34.03 (Wotherspoon)
3000m	6:39.96	6:16.75	3:37.28 (Ervik)
1000m	2:04.43	2:02.98	1:07.00 (Koskela)
1500m	3:14.31	3:00.40	1:42.32 (Davis & Wennemars)

Per saldo dus ruim 35 seconden verbetering! In de toernooi-uitslag sta ik weliswaar laatste, maar dat is omdat ik mezelf in de B-categorie had geplaatst zodat ik een 3000 kon rijden (ook in de C-categorie had ik trouwens niet veel hoger gekomen).

Op zondag reden we over een uitgestorven A50 naar het noorden, waar we rond 6 uur aankwamen. Luchtbed opblazen, eten koken, eten en dan een rustig avondje zonder teveel opwindingen buiten toepen en Regenwormen (ja zeg, kennen meer mensen dat spel!?). We gaan redelijk op tijd slapen, want om half 7 gaat de wekker alweer.

Om 8 uur staan we dan in het heiligdom van de Nederlandse schaatsliefhebber. Het ijs ziet er prachtig uit en dan is het nog niet eens verzorgd! Nadat de Zamboni (jawel, een echte!) het ijs heeft verlaten, is het tijd om het eens te verkennen… Fijn, geen hobbels, geen geultjes, geen krassen, geen rare harde stukken halverwege de bocht… Maar ook bijna geen grip! Dat zou ik merken in de 500, waarvan ik de bochten extra voorzichtig doorreed en dus ook geen PR wist te rijden.

Later op de ochtend gaan we voor de 3000, een afstand die me een beetje verrastte, want ik zou weliswaar meedoen aan het allround toernooi, maar wel als Heren C (500-500-1000-1500) en niet Heren B (500-1000-1500-3000). Maar, geen probleem, rijd ik die ook eens en het was goed dat ik net twee weken ervoor ook al een 3 had gereden op het Isistoernooi, want ik had dus een richttijd!

Nou, die 3000 was lekker knallen op de rechte stukken, heerlijk glijden en lang afzetten, maar dan kwam toch weer die onvermijdelijke bocht waar de snelheid er weer uit moest om er niet uit te vliegen. Alles bij elkaar toch 23 seconden verbeterd en da’s zeker niet niks!

Die avond gingen we uit eten bij een pizzaria in Heerenveen, waar ik enorme buikpijn van kreeg en de eerder zo lekkere pizza in iets minder lekkere vorm aan de WC moest doneren. Helaas bleef de buikpijn wel een beetje en ik verwachtte niet dat de 1000 en 1500 iets zouden worden.

En inderdaad, de 1000 ging voor geen meter, voor mijn gevoel slechter dan ik ooit had gereden. De tijd van 2:02 was ook niks, want m’n PR stond op 2:00… Toch? Bij thuiskomst bleek die alleen op 2:04 te staan en was dit dus mijn nieuwe beste race!

De 1500 ging dan weer een stuk beter en dat had alles te maken met de vele Isisianen die strategisch rond de baan stonden opgesteld om mij (en natuurlijk ook de andere Isis-rijders) over de streep te brullen. Geweldig! Het waren er geen 12.000, maar het geeft toch een goed gevoel dat het nooit helemaal stil is om je heen, ook al versta je geen moer wat ze brullen.

Goed, woensdag is de allerlaatste training van het seizoen en dan mag ik Bob gaan uitleggen waarom ik het hele seizoen zo langzaam reed als ik nu opeens wel sneller kan rijden :P

Zo, koud terug uit Scandinavië heb ik aan het jaarlijkse Isistoernooi meegedaan. Zonder enige training of überhaupt langer dan 10 minuten op het ijs begon ik vol goede moed aan tweemaal 500 meter, een 1000 meter, een 3000 meter en vandaag nog een 1500 meter.

Afstand	PR	Isistoernooi	WR
500m	1:01.73	1:00.45	0:34.03 (Jeremy Wotherspoon)
500m	1:00.45	0:58.73
1000m	2:04.43	2:27.43	1:07.00 (Pekka Koskela)
3000m	-	6:39.96	3:37.28 (Eskil Ervik)
1500m	3:25.13	3:14.31	1:42.32 (Shani Davis & Erben Wennemars)

Lekkere PRs gereden en onder de minuut gedoken op de 500 dus!

De 1000 ging dus niet zo lekker, dat kwam door een val in de tweede bocht, waardoor ik helemaal uit m’n ritme was en niet eens meer normaal een volgende bocht kon rijden.

Ook interessant dat m’n tijd op de 3000 korter is dan tweemaal de 1500… Hmm…

Om het thuisfront efficiënt op de hoogte te houden terwijl ik in Scandinavië ben heb ik een week of twee geleden een gebruiker op Twitter.com aangemaakt. Het is tevens een experiment om het concept microbloggen (een weblog in het heel klein) uit te proberen vanaf m’n Nokia N810. In het achterhoofd heb ik de hoop dat gratis Wi-Fi in Scandinavië net zo toegankelijk is als in IJsland, hoewel ik ook berichten zou kunnen plaatsen via SMS.

Misschien is een korte introductie tot Twitter op z’n plaats. Het is een website waar iedereen die dat wil een gebruiker kan aanmaken en vervolgens antwoord geven op één enkele vraag: Wat ben je aan het doen? Dat is an sich natuurlijk niet echt interessant, want wie wil dat nou weten?

Blijkbaar willen je “volgelingen” dat. Als je iemands berichten (“tweets”) automatisch op jouw eigen pagina wilt zien verschijnen, kan je die persoon “volgen” en het doel van het spelletje lijkt te zijn zoveel mogelijk volgelingen te vergaren. Hoe meer volgelingen, hoe meer mensen horen wat je te zeggen hebt, het is alsof je op een zeepkistje in Speaker’s Corner staat en probeert zoveel mogelijk mensen van de ander weg te kapen, behalve dat je bij Twitter beide gesprekken kan blijven volgen en dus geen mensen wegkaapt.

Tot nu toe is het allemaal maar een beetje saai; je hebt een gebruiker, en dan? Dan moet je op zoek gaan naar mensen en feeds die je interessant lijken. Dat dat nog niet zo makkelijk is, blijkt uit het feit dat ik na twee weken pas zeven anderen volg, waarvan vier bots. Daarnaast heb ik bovendien niet het gevoel dat ik gelezen wordt (5 followers) en dat motiveert niet echt tot schrijven. Het lijkt erop dat Twitter zinniger is als je met een stel mensen ermee begint en je nog geen goed kanaal hebt om dingen te delen.

Dat kanaal heb ik dus al wel en heet in mijn geval Utopia en maakt ook comments op m’n blog deels overbodig. Ik merkte dat toen ik in IJsland was: er was een strikte scheiding tussen de reacties van diegenen die me in Utopia konden bereiken en daar reageerden en diegenen die dat niet konden en op de site hun reacties plaatsten.

Donderdag vertrek ik dus naar het noorden. Algemene updates zullen via Twitter gaan, maar ik probeer natuurlijk ook nog wel wat van me te laten horen via de andere kanalen. Mijn pagina is twitter.com/islandsvinur en er is ook een RSS feed beschikbaar.

via [Nico Golde](http://nion.modprobe.de/blog/archives/621-security-vs.-privacy-illustrated.html).

Vanavond stond alweer de 4^e IIW (Interne Isiswedstrijd) op het programma. Na een marathon die ik aan me heb voorbij laten gaan en een rampzalige 1500 meter (op m’n toen splinternieuwe schaatsen, dus daar kwam het wel door), was het weer tijd voor een 500/1000m combinatie.

PRs werden aan gort gereden en het was ook mooi om te zien dat er weer een paar beginners meer meededen. De wedstrijden beginnen echt van de grond te komen.

M’n richttijd voor de 500 was om onder 1 minuut te gaan, dat is helaas niet gelukt, maar de flinke verbetering op de 1000 maakte een boel goed, en nou ben ik niet meer twee keer zo traag als de snelste ter wereld :P

Afstand	PR	4e IIW	WR
500 m	1:02.83	1:01.73	0:34.03 (Jeremy Wotherspoon)
1000m	2:15.06	2:04.43	1:07.00 (Pekka Koskela)

Beide tijden staan dus nu op scherp om de volgende keer hopelijk wel onder de 1 resp. 2 minuten te duiken :)

Zo, volgende week donderdag is het zover, dan vertrek ik voor twee weken naar het hoge noorden.

Voor mezelf en ook voor de thuisblijvers heb ik het reisschema in m’n agenda gedumpt en gepubliceerd (suffere HTML versie).

Grofweg ben ik van 7 tot en met 10 februari in Trondheim, van de 11e tot en met de 16 in Stockholm en dan nog tot de 22e in Helsinki.

Op 27 januari zendt de ZDF de film Das Wunder von Berlin uit. Waarom viel de Muur op 9 november 1989? Waarom liep dit niet zo uit de hand als de demonstratie op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing?

De val van de Muur verenigde twee landen die al bij elkaar hoorden (“Jetzt wächst zusammen, was zusammen gehört” – Willy Brandt), maar scheurde in vrede families uiteen. Moeder is overtuigd socialist, de kinderen vertrekken naar de “vrijheid” aan de andere kant en vader blijkt al jaren bij de Stasi te zitten en wordt nu opeens als crimineel bestempeld.

De reden dat ik me voor dit stukje wereldgeschiedenis interesseer komt denk ik vooral doordat het de eerste grote gebeurtenis is die ik me kan herinneren. Voor Tsjernobil was ik nog nét iets te klein en weet ik alleen dat daarna ik niet in de zandbak mocht spelen.

Van de val van de Muur weet ik nog dat we naar de familie in Duitsland gingen: Toen we vertrokken was alles zoals het al jaren was – en ik vond het eigenlijk ook niet vreemd, maarja, heb je wel een politieke mening als zevenjarige? – toen we aankwamen kwamen net de beelden op TV van feestende mensen bovenop de muur. Ook de beelden van vakantiegangers die niet meer thuiskwamen en van mensen die de ambassades in vluchtten maakten indruk.

Dus vanavond om kwart over 8 op ZDF, das Wunder von Berlin.

Ohhh, de Verkiezing van de Spatie van 2007! Met juweeltjes als ‘systeem fout geconstateerd’, ‘software matig’ en ‘naakt model tekenen’.

Zie je hier niets bijzonders aan, dan heb je waarschijnlijk de mysterieuze, maar erg besmettelijke Engelse ziekte te pakken.

Het gebruik van dit Deppenleerzeichen zoals onze oosterburen hetzelfde verschijnsel noemen slaat door de anglicalisering van onze taal wild om zich heen en levert naast een hoop vermakelijke taalblunders ook een hoop onbegrip op.

Want is het nou een zware doos (al dan niet) gevuld met spullen of is het een stevige doos, speciaal gemaakt voor zware spullen?

Gelezen op How do you like Iceland?:

Because Nerds are Cool in Iceland

A laptop in Reykjavik is like a guitar-case on the continent: it doesn’t matter what you’re doing with it, just carrying one around increases your chances of getting lucky.

Imagine using your computer in a pub back home; everybody would look at you like you’re barmy… before turning back to the television that’s blaring away in the corner, that is. Nearly all bars in Reykjavik are TV-free, thankfully, but what’s even better is that being a nerd is actually considered cool in Iceland, and you can surf the net in the pub without anybody thinking any the less of you for it.

Zo heel erg waar, lees nog maar eens wat ik op 9 augustus en 30 oktober 2006 op m’n IJslandblog schreef.

Dank je Bram, voor het wijzen op NodeBox.

Ik was net op zoek naar een eenvoudige en snelle manier om wat plaatjes te genereren voor in m’n afstudeerverslag, was al bijna met Cairo aan de slag gegaan, toen Bram met NodeBox kwam en daar heb ik alweer heel wat uurtjes mee gespeeld zonder echt nuttig werk te hebben verricht…

NodeBox is a Mac OS X application that lets you create 2D visuals (static, animated or interactive) using Python programming code and export them as a PDF, an image or a Quicktime movie. NodeBox is free and well-documented.

Wiskunde ziet er soms best gaaf uit!

De Verenigde Naties kwamen afgelopen november met het Human Development Report 2007/2008, waar IJsland als “de beste plaats om te leven” uit kwam.

Het kunstenaarsduo Wouter Osterholt en Elke Uitentuis woont in Reykjavík en proberen middels citaten die ze op allerlei plaatsen vinden deze uitspraak te relativeren.

Een van die citaten komt van de Reykjavík Harbour Watch die ik al lang volg en inderdaad alleen maar kan bevestigen; het bussysteem is hopeloos.

Intussen is “ECS” trouwens overstag gegaan en heeft na anderhalf jaar een auto gekocht.

Mark Malkoff, die ooit alle (toen) 171 filialen van Starbucks in Manhattan (dank voor de verbetering, sherco) heeft bezocht in 1 dag, heeft weer een nieuwe uitdaging.

Terwijl zijn woning groot onderhoud krijgt, zal hij leven in de IKEA. Aangezien een groot deel van z’n inrichting van IKEA was, zou hij zich best wel eens thuis kunnen voelen. Malkoffs grootste verrassing was misschien wel dat IKEA hem toestemming gaf voor het project. Hij is er afgelopen maandag ingetrokken en blijft tot zaterdag (dat klinkt niet als een week, maar goed).