Het was misschien onvermijdelijk, maar een heel andere hobby heeft zich gemanifesteerd. Inderdaad, ik heb mij op het 3D-printen gestort met een Bambu Lab A1.

Daardoor kon ik eindelijk verder met het project wat ik bijna twee jaar geleden in de koelkast had gezet. Het 3D-model wat ik destijds gevonden had, was bijna 1.8 meter hoog en heb ik verschaald zodat een LED strip van 144 LED’s per meter precies zou moeten passen (exact 35.597%). De eerste print was al best imposant, maar de lampjes bleven uiteraard nog niet vanzelf op hun plek zitten.

Met Tinkercad heb ik een kanaal toegevoegd waar de LED strip precies doorheen past en door frictie goed blijft zitten. Diezelfde frictie maakte het alleen wel een uitdaging om de strip er goed in te krijgen… Het originele model gaat er bovendien van uit dat de toren wordt gemonteerd op een stevige ondergrond en heeft geen echte fundering. Een eenvoudige cilinder geeft stabiliteit en biedt ruimte aan de schakeling en de lichtsensor.

De Lichtzeitpegel ingebouwd in een model van de Rheinturm

Als je goed kijkt, zie je links nog het breadboard met de Arduino. Aangezien ik de Arduino Uno wil vrijmaken voor andere projecten, heb ik een andere microcontroller aangeschaft die bovendien WiFi aan boord heeft. Hierdoor kan ik de klok automatisch laten bijwerken via NTP (Network Time Protocol) en heb ik de RTC-module (realtime clock) helemaal niet meer nodig… Er mag dus weer gecodeerd worden!